کنسرسیوم دریایی MIT آغاز به کار کرد
سالانه حدود 11 میلیارد تن کالا، معادل 1.5 تن به ازای هر نفر در جهان، از طریق دریا حمل میشود که تقریباً 90 درصد از حجم تجارت جهانی را تشکیل میدهد. در سطح بینالمللی، ناوگان کشتیهای تجاری شامل حدود 110,000 کشتی است. این کشتیها و بنادری که به آنها خدمات میدهند، تأثیر قابلتوجهی بر اقتصاد محلی و جهانی دارند، اما در عین حال از عوامل اصلی انتشار گازهای گلخانهای نیز هستند.
هفته گذشته، طی مراسمی در MIT، یک کنسرسیوم جدید بهصورت رسمی آغاز به کار کرد. این کنسرسیوم با هدف کاهش انتشار گازهای آلاینده در صنعت حملونقل دریایی راهاندازی شده و قرار است از فناوریها و روشهای نوین برای حرکت به سوی یک صنعت سازگار با محیطزیست حمایت کند، در عین حال که با اهداف کاهش کربن تعیینشده توسط سازمان بینالمللی دریانوردی نیز همسو است.
همکاری نوآورانه برای آیندهای پایدار
«این همکاری بهموقع و با مشارکت بازیگران کلیدی در صنعت دریایی، دارای یک برنامه تحقیقاتی جسورانه و میانرشتهای است که منجر به ایجاد فناوریهای جدید و استانداردهای مبتنی بر شواهد خواهد شد.» این گفته تِمیس سَپسِس، استاد فناوری دریایی ویلیام کوچ در MIT و مدیر مرکز مهندسی اقیانوس MIT است. او اضافه میکند: «این همکاری، دانش پیشرفته MIT را در حوزههای کلیدی مانند فناوری هستهای در مصارف تجاری، عملیات خودکار و روشهای مبتنی بر هوش مصنوعی، بهبود هیدرودینامیک و طراحی کشتی، امنیت سایبری و تولید تجهیزات دریایی گرد هم خواهد آورد.»
این کنسرسیوم که با هدایت سَپسِس و فوتینی کریستیا، استاد بینالمللی علوم اجتماعی در MIT و مدیر کنسرسیوم دریایی MIT (MC) تأسیس شده است، مشارکت بینالمللی گستردهای را شامل میشود. این گروه، متخصصانی از مراکز مطرح MIT، از جمله مرکز مهندسی اقیانوس، دانشکده محاسبات MIT Schwarzman، و دانشکدههای علوم هستهای، مهندسی عمران و محیطزیست، و همچنین برنامه اعطای دریا MIT را شامل میشود.
شرکتها و سازمانهای عضو
اعضای بنیانگذار این کنسرسیوم شامل دفتر آمریکایی کشتیرانی (ABS)، شرکت حاملهای انرژی پاک Capital، و شرکت مهندسی کشتیسازی و فراساحلی کره HD Korea هستند. همچنین اعضای نوآوری این پلتفرم شامل گروه Foresight، شرکت Navios Maritime Partners L.P، مؤسسه دریایی سنگاپور، و شرکت Dorian LPG میشوند.
چالشهای صنعت دریایی نیازمند راهحلهای مشترک
کریستیا اظهار میکند: «چالشهایی که صنعت دریایی با آن مواجه است، چالشهایی است که هیچ شرکت یا سازمانی بهتنهایی قادر به حل آنها نیست. راهحلها نیازمند همکاری میانرشتهای از بخشهای مختلف مهندسی، از جمله هوش مصنوعی، الگوریتمهای دادهمحور، سیاستگذاری و مقررات است. این مسئلهای کاملاً درخور MIT است.»
تحقیقات و فناوریهای پیشرو
پژوهشگران MIT در این پروژه روی طراحیهای جدید برای سیستمهای هستهای متناسب با نیازهای اقتصادی و فنی صنعت حملونقل دریایی کار میکنند. همچنین، جنبههای اقتصادی و زیستمحیطی سوختهای جایگزین مورد بررسی قرار خواهند گرفت. سایر تحقیقات شامل توسعه روشهای دادهمحور جدید برای ارزیابی عملیات خودکار، امنیت سایبری دریایی، شناسایی آنومالیها، و فناوریهای پیشرفته تولید مانند چاپ سهبعدی در کشتیها خواهد بود.
همچنین، اعضای این پروژه روی تعیین اولویتهای تحقیقاتی برای استانداردهای مبتنی بر شواهد در راستای برنامههای اقلیمی و پایداری MIT تمرکز خواهند کرد.
نقش برجسته MIT در صنعت دریایی
MIT بیش از یک قرن است که در حوزه پژوهش و طراحی کشتی پیشرو بوده و در زمینههای هیدرودینامیک، مکانیک سازهای کشتی، دینامیک، طراحی پروانه و طراحی کلی کشتی، بهعنوان یک مؤسسه برتر شناخته شده است. علاوه بر این، برنامه ویژهای برای آموزش افسران نیروی دریایی ایالات متحده تحت عنوان برنامه مهندسی و ساخت کشتیهای نظامی دارد. امروزه، تحقیقات MIT در زمینه علوم و مهندسی اقیانوس، شامل مکانیک سیالات، آکوستیک دریایی، رباتیک و حسگرهای دریایی، و پیشبینی شرایط اقیانوسها، در سطح بینالمللی پیشرو است.
تحقیقات برای کاهش انتشار کربن
کنسرسیوم دریایی MIT مجموعهای از پروژههای تحقیقاتی را آغاز خواهد کرد که به چالشهای مختلف این صنعت از زوایای گوناگون میپردازد. تمامی این تحقیقات از فناوریهای پیشرفته تحلیل داده و محاسباتی استفاده خواهند کرد. محققان روی طراحیهای نوین و روشهایی برای افزایش بهرهوری، کاهش انتشار گازهای گلخانهای، ارزیابی سوختهای جایگزین، تصمیمگیری مبتنی بر داده، بهینهسازی فرآیندهای تولید، و ارتقای عملکرد هیدرودینامیکی و امنیت سایبری کار خواهند کرد.
کریستوفر جی. ویرنیکی، رئیس و مدیرعامل ABS و فارغالتحصیل MIT، میگوید: «این کنسرسیوم مجموعهای قدرتمند از شرکتهای معتبر را گرد هم آورده که میتوانند آینده صنعت جهانی حملونقل دریایی را شکل دهند.»
او همچنین اشاره میکند: «قدرت این کنسرسیوم در اعضای آن نهفته است؛ سازمانهایی که در سطح جهانی تأثیرگذار هستند. توانایی ترکیب دانش و تخصص آنها با فناوری MIT، محرکی قوی برای تحقق پیشرفت خواهد بود. این پروژه نهتنها به شناسایی موانع و شکافهای دانش در حوزه کاهش آلایندگیها خواهد پرداخت، بلکه به توسعه فناوریها و ابتکارات سیاستگذاری جدیدی که برای مقابله با این چالشها ضروری هستند نیز کمک خواهد کرد. در بلندمدت، امیدواریم این کنسرسیوم به نیروی محرکهای تبدیل شود که بتواند مسیر صنعت حملونقل دریایی را در مسیر پایداری تغییر دهد.»